Կնոջ կյանքում հաշմանդամություն ունենալը մեծ ազդեցություն է գործում նրա կին լինելու գիտակցության վրա: Որովհետև կնոջ մարմնի արտաքին ձևը այն հիմնական խթանն է, որից բորբոքվում է տղամարդու սեռական կիրքը: Կինը շատ լավ գիտակցում է այս փաստը և իր մարմնին չափազանց մեծ կարևորություն տալիս, քանի որ տղամարդու ուշադրության արժանանալը ներքուստ ուրախացնում է կնոջը, բարձրացնում է նրա տրամադրությունը և կանացի ինքնագնահատականը, տղամարդու ուշադրությունը կնոջ հանդեպ վավերացնում է կնոջ գոյության իմաստը: Տղամարդու անտարբերությունը կնոջ համար հարված է, հատկապես այն տղամարդու կողմից ով դուր է գալիս իրեն: Սրա մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ նմանատիպ դեպքերում կինը ակամայից փորձում է բացատրություններ գտնել և պաշտպանել իր կանացի արժանապատվությունը ու հետաքրքիր է նկատել, որ առավել հաճախ նա հակված է մտածելու, որ խնդիրը իր մարմնի ոչ բավականաչափ սեքսուալ լինելու մեջ է: Շատ հազվադեպ է լինում, որ առաջին միտքը, թե ինչու է ազատ տղամարդն անտարբեր, այն լինի, որ նա օրինակ, միասեռական է կամ ասենք, ձախողման տագնապից հուսալքված կույս կամ պարզապես պլատոնական սիրով շղթայված կնամեծար էակ: Շուկայում մեծ պահանջարկ ունեցող մարմնի խնամքի միջոցները, արտաքին տեսքը գրավիչ դարձնող, սեքսուալ-էրոտիկ երանգ հաղորդող միջոցները, գեղեցկության և հմայքի սրահները, պլաստիկ վիրահատության դիմող կանանց աճող թիվը, բոլորը ծառայում են տղամարդու ուշադրությունը գրավելուն՝ միայն և միայն մեկ նպատակով՝ լինել կին տղամարդու համար:

Սակայն տղամարդու սեռականության մեջ կա մի տարր, որով նրա սեռական կիրքը էապես տարբերվում է սեռական մղումից, այդ տարրը մի հավելում է, որով սեռական մղումը դառնում է ավելին, քան պարզապես սեռական մղումն է և կնոջ մարմինը ձեռք է բերում տասներորդական նշանակություն խնդրին այս տեսանկյունից նայելու դեպքում:

Հարց է առաջանում, ինչո՞ւ է տղամարդու գրգռման համար կնոջ մարմինն այդքան գերիշխող առաջնություն ձեռք բերում, երբ ֆիզիոլոգիական տեսանկյունից այդ մարմինը ոչ այլ ինչ է, քան ընդամենը սեռական խթաններին ի պատասխան` գրգռման արձագանք դրսևորելու ֆիզիոլոգիական համակարգ: Մի՞թե մարմնի պատասխան տալու ունակությունը և տեսանելի փոփոխման արձանագրումը այն միակ և ցանկալի արդյունքն է, որին ձգտում է տղամարդը և որի համար պատրաստ է ժամանակ տրամադրել: Բնականաբար` ոչ: Սեռական գործողության ժամանակ մարմնական շփումը ամենավերջին տեղ է զբաղեցնում այն իրադարձությունների շարքում, որոնք ծավալվում են այդ ընթացքում: Մարմինը կարելի է ասել, այն վերջնական օղակն է, այն միջոցը, որով հնարավոր է դառնում ներքին՝ շատ ավելի կարևոր և շատ ավելի արժեքավոր դրսևորումների տեսանելի դառնալը: Մարմինն ակամայից հետևում է և ներդաշնակորեն շարժվում ներքին զգացողությունների թելադրանքով, դրանք սեռական զգացողություններ են, որոնք ի հայտ են գալիս մարդու ներքին աշխարհում, երբ վերջինս բախվում է իր սեռի գոյությանը: Հանդիպումը սեփական սեռի հետ ծնում է ուժեղ սեռական մղում, արթնացնում է մի շարք զգացական ընկալումներ, ստեղծում ներքին լարվածություն, հպվելու, միաձուլվելու, ամբողջանալու պահանջ: Այդ պահանջը չի նայում արտաքին տեսքին և ձևին, նրան հետաքրքիր է միայն ամբողջացումը, սեռային ամբողջացումը:

Գեղագիտական տեսանկյունից կնոջ մարմնին գնահատական տալը բոլորովին այլ տեսահարթակ է բացում: Եթե խոսքը գնում է գեղեցկության մասին, ապա կնոջ մարմնին նման գնահատական տալը շատ հեռու է օբյեկտիվ հիմքերից: Սեռի գոյությունը և սեռական մղման արթնացումը չի կարող թույլ տալ անաչառ հայացքով նայել կնոջ մարմնին և օբյեկտիվ գնահատել նրա գեղեցկությունը, գեղագիտական տեսանկյունից կնոջ մարմնի սեքսուալ կամ ոչ սեքսուալ լինելը դատապարտված է սեռական գրգռման սուբյեկտիվ կարծիքին: Եվ ուրեմն` ինչո՞ւ է կնոջ մարմինն, այն էլ խիստ որոշակի ձևի մեջ, իր վրա վերցրել տղամարդու սեռական գրգռման առաջացման մենաշնորհը: Ո՞ւմն է այս փախուստը: Տղամարդո՞ւնը, թե՞ կնոջինը:

Փակել

Եթե կինը բժշկական օգնության շնորհիվ վերականգնում է սեռազգայունությունը, գրգռունակությունը կամ հեշտանք ապրելու կարողությունը, ապա այս դեպքում անինքնավստահ և ինքնաքննադատման հակում ունեցող տղամարդուն համակում են մտավախություններ ու կասկածներ՝ կապված կնոջ հավատարմության հետ. «եթե նա արդեն իմացավ ինչ է սեռական հաճույքը, ապա ինչ կլինի, եթե ես մի օր չկարողանամ բավարարել նրան»: Ահա սա էլ հաջորդ, ոչ պակաս տարածում գտած առասպելն է: Ամուսինը ընկնում է կեղեքումների գիրկը, երբեմն նույնիսկ հայտնվում է դեպրեսիայի մեջ: Այս առասպելի զոհն են դառնում հազարավոր մարդիկ, մինչդեռ իրականում ճիշտ հակառակն է. կինը, ով սեռապես բավարարված է, երբեք չի մտածի զուգընկերոջը փոխելու մասին: Եվ եթե չլինեն տղամարդու նմանատիպ մտավախություններն, ամուսինները կապրեն երջանիկ սեռական և առօրյա կյանքով:

Տղամարդիկ հպարտանում են իրենց սեռական օրգանի չափի և պնդության աստիճանով, քանի որ տարածված է այն կարծիքը, որ տղամարդու սեռական օրգանի չափը և ձգվածության աստիճանը կնոջը սեռապես բավարարելու և որպես տղամարդ ռեալիզացվելու միակ կարևոր չափանիշն է: Սակայն ի հակառակ վերը նշվածի, բազում կանայք սեռական հարաբերության ժամանակ ամենաքիչը կարևորում են հենց բուն սեռական ակտը, այդ կանանց համար ավելի մեծ նշանակություն ունի սիրային նախերգանքը, տղամարդու հուզական էքսպրեսիվությունը, ուշադրությունը, ինչպես նաև` կնոջ հանդեպ առօրյա վերաբերմունքը: Եվ իրոք, գիտականորեն ապացուցված է, որ կնոջ սեռականությունը մեծապես պայմանավորված է հոգեբանական գործոններով, քան ֆիզիկական պարամետրերով (սեռական անդամի չափ, պնդություն, սեռական հարաբերության տևողություն): Ցավալի է, բայց փաստ նաև այն հանգամանքը, որ կանայք իրենց սեռական գրավչությունը կապում են իրենց հանդեպ տղամարդու դրսևորած հետաքրքրության հետ, եթե ամուսնու կողմից նվազում են անցյալում եղած սեռական ցանկության նշանները, այդ կինը ընկնում է խոր վշտի գիրկը. “ես այլևս դադարել եմ նրան որպես կին հրապուրել և կորցրել եմ իմ երբեմնի գրավչությունն ու գեղեցկությունը, հիմա նա, ամենայն հավանականությամբ, գտել է երիտասարդ սիրուհի”: Իսկ իրականում տղամարդու սեռական ցանկության նվազումը հնարավոր է բացարձակ կապ չունենա կնոջ գրավչության հետ, այլ բխի հենց իր՝ տղամարդու սոցիալական, հեգեբանական կամ գուցե նաև կենսաբանական խնդիրներից: Եվ եթե տղամարդը ժամանակին վերականգնի իր սեռական ցանկությունը, չի խորանա նաև նրանց միջև առաջացող միջանձնային անդունդի սպառնալիքը: Մինչդեռ կա հոգեբանական ֆենոմեն, այն է՝ կնոջ կողմից կպչուն բնույթի մտավախությունները իրականացվում են տղամարդու կողմից:

Վերջապես տղամարդիկ ռոբոտներ չեն, իսկ սեռական ակտը` մեխանիկական գործընթաց և հնարավոր է, որ նրա մոտ էլ պարբերաբար չլինի սեռական ցանկություն, կամ այնպես պատահի, որ չգոհացնի կնոջը, դա միանգամայն բնական է և հատկանշական է բոլոր տղամարդկանց

Ինչ վերաբերում է տարիքային փոփոխություններին, տարածված է այն կարծիքը, որ տարիքի հետ տղամարդը կորցնում է պոտենցիան, բայց իրականում պարզապես նվազում է սեռական ցանկությունը, և երիտասարդ հասակի հետ համեմատած ոչ այնքան հաճախակի է առաջանում սեռական պահանջ: Կարևոր է դառնում ոչ թե սեռական հարաբերությունների քանակը, այլ բովանդակությունը, մինչդեռ էրեկցիայի հետ կապված որևէ խնդիր առաջանում են ավելի ուշ տարիքում, եթե իհարկե բացակայում են այլ հիվանդությունները:

Ուստի տղամարդկանց խորհուրդ է տրվում հետևել իրենց առողջությանը, հետևել առողջ ապրելակերպի սկզբունքներին, չչարաշահել ալկոհոլը և նիկոտինը և անպայման իմանալ տղամարդու սեռականության շուրջ պտտվող առասպելների հիվանդագին ազդեցությունների մասին:

Փակել

Սերոտոնինն ունի տրամադրությունը, ախորժակը եւ քունը կարգավորող ազդեցություն, լավացնում է հիշողությունը եւ սովորելու կարողությունները, սերոտոնինի քանակը գլխուղեղում բարձրացնող դեղերը բերում են տրամադրության բարձրացման եւ տագնապի իջեցման: Հիվանդագին սիրո ժամանակ սերոտոնինի ցածր քանակությամբ է պայմանավորվում դեպրեսիվ-տագնապային ապրումների` անքնության, ուշադրությունը կենտրոնացնելու անկարողության, ախորժակի կորուստի գերիշխումը անձի հոգեվիճակում: Սերը կարող է կոկաինային կախյալության պես կպչուն լինել: «Կպչուն-սեւեռուն» սերը ունի խորն արմատներ, որոնք հասնում են մինչեւ մանկության տարիներ: Երբ ծնողները ի վիճակի չեն բավարարել երեխայի հուզական պահանջները, երեխան մեծանալով` կյանքի ողջ ընթացքում շարունակում է հուզական ուշադրություն տենչալ: Նա հեշտությամբ գերվում եւ սեւեռվում է դժվար հասանելի եւ հուզականորեն անմատչելի զուգընկերների վրա, որովհետեւ վերջիններս անգիտակցաբար դիտարկվում եւ նմանակվում են այն ծնողին, որի սիրո պակասը իրենք միշտ զգացել են:

Եվ այսպես` ամփոփելով վերոշարադրյալը, կարելի է եզրահանգել, որ սերը հիվանդություն կարող է դիտարկվել այն դեպքում, երբ այն կրում է կպչուն-սեւեռուն հոգեկան խանգարման բնույթ: «Կպչուն-սեւեռուն» սիրո հակված են առավելապես կախյալության հակվածությամբ անձիք: Հիվանդագին սիրով ախտահարման մյուս ռիսկային գործոնը ծնողների հուզական վերաբերմունքն է երեխային, հուզական սառնությունը, անմատչելիությունը:

Փակել

Իսկ ինչո՞ւ է աղջկա սեռական կյանքը ձեռք բերում նման ընթացք, արդյո՞ք սա ժառանգական նախատրամադրվածություն է, թե կյանքի անբարեհաջող հանգամանքներն են «մեղավոր»: Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ նման վարքի աղջիկները ունեն աձի սահմանային տիպ, իսկ դա նշանակում է հուզական անկայունություն, առանց հետևանքները հաշվի առնելու, ներքին մղումով գործելու վառ արտահայտված միտում: Միջավայրի ազդեցությունը հեշտությամբ կարող է հրահրել վարքային «պայթյունների», նրանք դյուրագրգիռ են, դժվարանում են իրենք իրենց տիրապետել: Մյուս կողմից այս աղջիկներն ունեն անինքնավստահության զգացում և որպես անլիարժեքության դեմ պայքարի միջոց ընտրել են իրենց սեռի գրոտեսկային ընդգծումը, քանի որ համարում են, որ տղամարդուն գրավում են կրքոտ, սեռազգայուն և մուլտիօրգաստիկ կանայք:

Այն պատճառով, որ այս աղջիկներն ի վիճակի չեն կայուն փոխհարաբերություններ ստեղծել,նրանց «կյանքի ընկերը» երկար չի դիմանում իրենց կողքին և հեռանում է: Սա իր հերթին ավելի է խորացնում թերարժեքության զգացումը, հուսահատության մեջ հայտնվելով՝ նրանք սկսում են իմպուլսիվ կերպով` առանց իրենց հաշիվ տալու փոխարինել մի տղամարդը մյուսով: Սեռական կապերը նրանց կյանքում դառնում են ինքնահաստատման և թերարժեքության խորը զգացումից ձերբազատման կարևոր միջոց:

Իրականում այս աղջիկները խորը թերարժեքության և միայնակության զգացում ունեն և սեռական անկանոն վարքի միջոցով փորձում են խուսափել անտանելի այս զգացողություններից՝ դատարկություն, ցածր ինքնագնահատական, ինքնանվաստացում, մենակության վախ, ընկճվածություն: Սա հոգեսեռական լուրջ խնդիր է համարվում, որը ավելի բարձր տարիքում կարող է հանգեցնել խորը տառապանքի դատապարտված լինելու և անելանելիության զգացման, ուստի հարկ է ժամանակին դիմել կոմպետենտ մասնագետի՝ տվյալ դեպքում՝ բժիշկ-սեքսոլոգի օգնությանը:

Փակել

Կլինիկական փորձը ցույց է տալիս, որ իրականությունը բոլորովին այլ է: Բժիշկ-սեքսոլոգին դիմում են բազմաթիվ զույգեր, որոնք ունեն շատ ջերմ հարաբերություններ, սիրում և փայփայում են միմյանց, բայց փաստացի, անկողնում ոչինչ չի ստացվում: Սիրո զգացումի առկայությունը գուցե և պարտադիր պայման է սեռական մերձեցման համար, սակայն միայն սերը բավարար չէ:

Սեռական հարաբերություններում և, հատկապես սեռական ակտի ընթացքում, բացի հոգեկան գործընթացներից, մասնակցում են նաև մի շարք ֆիզիոլոգիական մեխանիզմներ: Սեռական ցանկության առաջացումը, սեռական գրգռումը և օրգազմն ունեն իրենց մարմնական հիմքը: Այստեղ անհրաժեշտ է նյարդային միջնորդանյութերի, անոթների, հորմոնների, մկանների համատեղ և ներդաշնակ համագործակցություն, որպեսզի սեռական հարաբերությունն անխափան ընթացք ունենա՝ ցանկության առաջացումից մինչև օրգազմ: Ֆիզիկական տարաբնույթ շեղումները, որոնք հաճախ տեսանելի չեն, խափանում են սեռական ֆունկցիայի ֆիզիոլոգիան, որն էլ իր հերթին արժանանալով մարդու ոչ առողջ մեկնաբանությանը` բերում է բացասական հույզերի առաջացման և վերոնշյալ ֆիզիոլոգիական շեղումների ամրապնդման:

Հոգին ու մարմինը համատեղ են գործում և այս միասնությունը հատկապես ակնհայտ և ընդգծված է մարդու սեռական գործառույթի մեջ։ Մարդու բոլոր սեռական խանգարումները կամ դժվարությունները հոգեմարմնական բնույթ ունեն:

Սեռական դժվարությունների և հոգեսեռական անբավարարվածության զգացումը պետք է գիտակցվի զույգերի կողմից և կարևորվի իբրև խնդիր, քանի որ այն դառնում է ոչ միայն հարաբերությունների քանդման, այլ նաև մարմնական հիվանդությունների առաջացման պատճառ և նպաստում է կյանքի որակի իջեցմանը:

Ուստի մի վարանեք դիմել օգնության, եթե առկա են անգամ թեթև խնդիրներ։ Պրոֆեսիոնալ օգնությունն այս հարցում անգնահատելի բարիք կբերի ձեր ինտիմ կյանքում, հարաբերություններում և կյանքի մյուս բոլոր ոլորտներում։

Փակել

«Մեզ մոտ ամեն ինչ նորմալ է», հաճախ լսում ենք պաշտպանական այսօրինակ մեջբերումներ: Միչդեռ այս նույն մարդիկ թաքուն կերպով անհամար ժամեր են անցկացնում համակարգչի առջև` իրենց հուզող հարցի պատասխանը փնտրելու հույսով կամ ուղղակի այս թեմայի շուրջ հետաքրքրասիրության բավարարման նպատակով: Եվ քանի որ համացանցը ողողված է սեռական կյանքի մասին անթիվ-անհամար հանրամատչելի նյութերով, որոնք շատ հեռու են գիտական հիմքերից, այս մարդիկ հայտնվում են սեքսի վերաբերյալ պարզունակ ու աղճատված պատկերացում ունենալու ռիսկի խմբում:

Համացանցում շրջանառող բազում խեղաթյուրված պատկերացումները և մոտեցումները գիտակցաբար նպատակաուղղված են սեռական առողջության քայքայմանը, քանի որ այն կարող է իջեցնել ծնելիության ցուցանիշը: Բացի այդ, այն ձեռնտու է նաև կոմերցիալ տեսանկյունից, քանի որ ֆինանսական հզոր եկամտի աղբյուր է:

Պոռնոկայքերը ստեղծում են անգիտակացական սեռական կոմպլեքսներ, անիրական սեռական սպասումներ, սեռական միֆեր: Սեռական հարաբերությունը նսեմացվում է մինչև զուտ սեռական ակտ լինելու մակարդակի, որտեղ ամենաէականը առնանդամի պնդության աստիճանն է, սեռական հարաբերության տևողությունը կամ կնոջ օրգազմը ու դրա քանակությունը: Էլ չեմ ասում, որ պոռնո կախվածությունը, ինչպես ցանկացած այլ կախվածություն, հիվանդություն է իր բոլոր ծանր հետևանքներով:

Մինչդեռ սեռական առողջությունը ենթադրում է իրական, փոխադարձ մարդկային հարաբերություն, որը հարստացնում է անձի ներաշխարհը և նպաստում նրա ինքնառեալիզացիային և ընդհանուր առողջության ամրապնդմանը:

Փակել